Dutch Light Orbs

www.dutchlightorbs.nl

 

 

Lichtbollen, een fenomeen of verklaarbaar

 

Over lichtbollen wordt veel gespeculeerd en gepubliceerd. Betreft het hier een fenomeen, of zijn de lichtbollen fotografisch verklaarbaar. De doorgewinterde lichtbolfotografen zijn overtuigd dat we met een fenomeen te maken hebben. Sceptici doen het verschijnsel vaak af als reflectie van de flitser op stofdeeltjes, insecten, pollen, waterdruppels enzovoort.

 

Door Ed Vos

 

Dat lichtbollen veroorzaakt zouden worden door reflectie van het flitslicht door stof, insecten, pollen, waterdruppels etc. lijkt in eerste instantie een voor de hand liggende verklaring te zijn.

Immers, wanneer stof zich vlak bij de lens zou bevinden, zou het onder invloed van flitslicht, redelijk groot op de foto komen.

Er zijn echter een paar kantekeningen te maken.

Wanneer stof (beperk me even tot stof) zich echter zo dicht bij de lens zou bevinden, dan zou het onscherp afgebeeld moeten worden, zeker wanneer de foto over een grotere afstand wel scherp blijkt te zijn. Voorts zou het stofje dan spier wit moeten zijn, omdat het een grote hoeveelheid flitslicht zou hebben ontvangen.

In de praktijk echter blijkt dat juist de grotere bollen meer transparant zijn dan de kleinere afbeeldingen op de foto. Tijdens regen is op die wijze dan ook goed het fenomeen van de regendruppels te onderscheiden. Daarbij komt dat lichtbolfotografen doorgaans met paraplu fotograferen, of van onder een afdak of andere beschutting.

De stof theorie om het zo maar even te noemen gaat hierbij dus niet op.

Ik laat maar even buiten beschouwing dat op de duizenden foto’s die ik als beroepsfotograaf van mijn klanten onder ogen krijg, ik slechts sporadisch lichtbollen op hun foto’s zie. Dat is opmerkelijk omdat stof zich werkelijk overal bevindt, en dus op een overdosis aan flitsfoto’s zou moeten voorkomen. Op foto’s die ik overigens nu al 34 jaar beroepsmatig maak moet de eerste lichtbol nog verschijnen, wat pleit dat lichtbollen blijkbaar weten dat het commercieel niet handig is om “vlekken” op dergelijke foto’s te veroorzaken. Op het bewustzijn van lichtbollen kom ik later terug.

 

Op onderstaande tekening, (Met dank aan dhr. P Hattwig uit Duitsland) is te zien hoe de stralenbundel loopt wanneer er zich een partikeltje op en voor de lens bevindt.

In het eerste geval, een stofje op de lens, zal het licht om het deeltje heen gaan, en geen afbeelding ervan vormen. Slechts de lichtsterkte van de lens (De hoeveelheid die er door gaat) wordt marginaal verminderd.

 

In geval 2, waarbij het stofje van de lens verwijderd is, zal het niet afgebeeld worden, daar het licht van de lichtbron tegen het diafragma komt en de sensor niet zal bereiken. Bij flitslicht ligt dat weer iets anders, omdat de flitser dan het deeltje oplicht, maar er dan ook geen scherpe afbeelding kan ontstaan, tenzij de camera op macro instelling staat, echter komt de bol ook dan niet groot op de foto, en moeten onderwerpen op een grotere afstand onscherp zijn

 

 

 

De tekening hieronder laat een aspect zien waar vaak niet aan wordt gedacht! Afhankelijk van het camera model, steekt de lens enigermate uit het camera huis, en is gemonteerd in de zogenaamde lensvatting.

De lens vatting belemmert het flitslicht het stofje te verlichten, waardoor deze ook om die reden geen licht richting CCD sensor kan doen laten. Bij inzoomen geldt dat nog weer sterker, omdat de lens dan nog meer naar buiten komt . Bij camera’s waar de lens niet naar buiten komt, maar geïntegreerd is in de camera behuizing, en de camera dus een vlakke voorkant heeft, speelt weer iets anders. Als de stof theorie al zou gelden, dan zou het flitslicht min of meer loodrecht naar beneden moeten gaan.

Helaas gaat ook dat verhaal niet op. Flitsers hebben allemaal een bepaalde flitshoek. Zeker door de ingebouwde reflector wordt het licht zoveel mogelijk naar voren gebundeld. Immers ze zijn er op gebouwd zo veel mogelijk licht naar voren te werpen, want daar bevindt zich doorgaans het onderwerp.

 

Volledigheidshalve vermeld ik graag het onderzoek dat gedaan is door Paul Devereux, naar het ontstaan van ontladingen die ontstaan door het “botsen van tektonische platen.( Aardkorst delen)Zijn onderzoek was gedegen, en verklaart mogelijk een klein aantal lichtverschijnselen, maar zeker niet alle!

 

 

 

Waar ik spreek over een CCD sensor, kan daar ook “film” gelezen worden, immers worden lichtbolfoto’s zowel met digitale camera’s opgenomen, als met traditionele camera’s die film gebruiken. Ook op video zijn ze vast te leggen.

 

 

Maar wat zijn lichtbollen dan wel?

 

Een vraag die me dagelijks vele malen gesteld wordt.  Een heel begrijpelijke vraag. Het antwoord daarop is echter  nogal  gecompliceerd.  Er zijn namelijk vele bronnen waar ze uit kunnen voorkomen. Een veelgehoorde opmerking is dat het de geesten van overleden personen of dieren zijn. Dat is ongetwijfeld het geval, als ik merk dat lichtbollen zich vaak manifesteren waar de overledene vaak zat, of zich bij zijn of haar foto laat zien. Ook zijn er nogal wat mensen die er gezichten, of initialen in ontwaren die een aanwijzing zouden kunnen zijn. Zelf moet ik zeggen dat ik niet zo specifiek op gezichten etc. let, temeer omdat ik in mijn beleving geen foto’s van overledenen maak. Het is echter duidelijk, dat geesten zich inderdaad als lichtbol kunnen manifesteren. Nadat iemand overleden is, heeft men weliswaar geen stoffelijk lichaam meer, maar blijft er wel energie, een trilling over, die zich heel wel als een lichtverschijnsel kan manifesteren. Bekend zijn de diverse verslagen van verschijningen aan familieleden en vrienden Ook in de vorm van lichtbollen komt hier voor, almede andere manifestaties als specifieke geuren etc. Velen ervaren er troost bij.

 

 

Een andere categorie (voor zover je kunt categoriseren) zijn de lichtbollen die blijkbaar een genezende energie in zich dragen.

Er zijn me diverse gevallen bekend, waarbij mens en dier van soms heel desastreuze aandoeningen zijn verlost geworden. Op details wil ik om privacy redenen niet ingaan, maar vertel graag toch een voorbeeld van een hond met een hersentumor. Op een foto van deze hond bleek een lichtbol te staan vlak bij de plaats van de tumor. Controle door de dierenarts wees een paar dagen later uit dat de tumor verdwenen was.

 

Lichtbollen kunnen ook behulpzaam zijn. Elders op deze site treft u het verhaal  "Lichtbol redt koe" aan. Een koe die in de sloot terecht was gekomen, is daar met behulp van een lichtbol zelf weer uitgekomen. Ter zake deskundigen hebben me verzekerd dat een koe die in een sloot terechtgekomen is, er onmogelijk zonder hulp meer uit kan komen……..

 

Lichtbollen kunnen soms ook waarschuwen. Vrienden van mij uit Arkansas reden een aantal jaren geleden in noodweer op een onverlichte weg. Lichtbollen waarschuwden hen, en zijn ze weer naar huis teruggereden. De volgende dag bleek dat er een heel stuk weg weggeslagen was door de wateroverlast. Je moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren. Meer daarover leest u  in mijn eerdere lichtbol artikelen.    ( artikel 1  & artikel 2 )

Ook de webpagina “waarschuwende Maantjes” omschrijft een waarschuwende functie van sommige lichtbollen.

 

Bewustzijnsvormen uit andere dimensies

 

 

In een tweetal artikelen die ik eerder schreef, ga ik hier nader op in. U treft ze ook op deze website aan.
(
artikel 1  & artikel 2 )

 

De lichtbollen zoal ik die ervaar, evenals vele anderen, zijn bewustzijnsvormen uit andere dimensies.

Nog altijd een vrij ruim begrip. Veelal manifesteren zich natuurwezens zoals boomgeesten, Deva’s etc. Te denken valt ook aan die energievormen die we wel aanduiden als kabouters, elfen etc.  Bekend is dat de aarde onderweg is van de 3e  dimensie, via de 4e  naar de 5e.

Het feit dat steeds meer mensen lichtbollen gaan fotograferen, heeft daar ook alles mee te maken. Meer mensen verhogen hun trillingsgetal, evenals moeder Aarde. Waardoor het contact met die andere dimensies, en dus ook met de lichtbollen steeds frequenter en eenvoudiger wordt.  Lichtbollen zijn blijkbaar in staat tussen de diverse dimensies te reizen, hetgeen ook verklaart, waarom er soms halve bollen op foto’s verschijnen. Deze “reizen” dan dus blijkbaar tussen verschillende dimensies, en zijn slechts deels zichtbaar.

Ook interessant is dat er met lichtbollen te communiceren valt, in die zin dat je ze kunt uitnodigen langs telepathische weg, zich op een bepaalde manier qua kleur, vorm etc. te laten zien.  Ook is het mogelijk ze te vragen zich op een bepaalde plek te laten zien, of zich te verplaatsen.  Verder is het zo dat ze zich alleen laten zien in harmonieuze situaties.  Ook voelen ze zich blijkbaar aangetrokken tot feestelijke gebeurtenissen, concerten enz. In elk geval tot plaatsen waar mensen zich plezierig voelen.  Wanneer er een disharmonie ontstaat, zijn ze ook direct weer vertrokken. Ik weet van een lichtbolfotografe, dat ze lichtbollen bij bosjes fotografeerde, tot er in de omgeving een paar mensen ruzie kregen, en ze ook meteen weg waren.

 

Behalve in bolvorm, komen lichtverschijnselen ook in andere vormen voor zoals “buizen” (tubes) “wegschietende lichtbollen” (shooters) en mistachtige verschijnselen.  Lichtbollen kunnen zich uit deze nevels vormen, en kunnen van de bolvorm ook weer tot nevel transformeren. Het vermoeden bestaat dat het verschijnsel zich met name in de bolvorm (of een variant daarvan) sneller en beter kan verplaatsen, met name buiten tijd en ruimte.

 

Het is een wonderlijk fenomeen. Ik raad eenieder aan er zelf mee te experimenteren. Het beste maakt u een serie van tientallen foto’s achter elkaar, liefst op statief, van hetzelfde onderwerp. De ervaring leert dat ze dan ineens op enkele daarvan voorkomen, en op andere weer niet, hetgeen de stoftheorie weerlegt.

 

Los van het fotografische aspect, is het ook interessant te weten dat er ook geluidsopnamen van de lichtbollen gemaakt kunnen worden (of de energie die ze aantrekt) Deze geluiden zijn ook op deze website te beluisteren.

 

Ik wens u veel plezier met de lichtbollen. Zij houden er in elk geval van.

 

 

 


 


Home

 

Reacties / Reactions: orbs@hetnet.nl

 

© Ed Vos