Dutch light orbs

www.dutchlightorbs.nl

 


Lichtbollen, interdimensionale bewustzijnsvormen 
uit andere dimensies

 

( Door Ed Vos)

 

 

Samen met zijn partner Lennie, fotografeert Ed al jarenlang lichtfenomenen. Nadat het verschijnsel zich aanvankelijk als eenvoudige lichtbollen op foto’s liet waarnemen, worden de afbeeldingen steeds complexer van aard, zodat er sprake blijkt te zijn van een zich ontwikkelend fenomeen. Een fenomeen, dat een belangrijk deel  is gaan uit  maken van hen beider leven.

 

Als beroepsfotograaf, ruim 30 jaar inmiddels, kwam ik dagelijks vele “verschijnselen” op foto’s tegen, die echter steeds op foto technische wijze verklaard konden worden.

Tijdens het productieproces van het fotorolletje tot aan de foto in het album, kunnen er allerlei zaken optreden die schitterende “lichtverschijnselen” te zien geven. (Zie ook mijn eerdere artikel in het Mei 2000 nummer van “Spiegelbeeld”.)  Daarnaast kan er tijdens het fotograferen zelf het nodige plaatsvinden dat “bijzondere” verschijnselen op de foto  zichtbaar laat worden. Te denken valt aan reflecties in het inwendige van het lenssysteem, lichtlekkage in de camera, reflecties van spiegelende objecten etc.

Ondanks mijn sterke wens deze verschijnselen op rationele wijze te verklaren, bleef ik toch zitten met een aantal onverklaarbare zaken. Van jongs af aan geïnteresseerd zijnde in fenomenen en metafysische verschijnselen, kon ik niet bevroeden dat ik in contact was gekomen met een bijzonder fenomeen. Het zou nog vele jaren duren, alvorens ik het fenomeen in zijn volle omvang mocht ervaren.

 

Sceptisch

 

Aanvankelijk werd ik uitdrukkelijk geconfronteerd met het verschijnsel, op foto’s, door Lennie gemaakt. Hoe zeer ik ook zocht naar een technische verklaring, ik moest het antwoord schuldig blijven. Opmerkelijk genoeg begon ik ook zelf lichtbollen op foto’s te krijgen en deed ik hopeloze pogingen te zoeken naar een verklaring, die ik echter niet kon vinden. Hoewel ik open sta voor fenomenen, realiseer ik me, dat ik indertijd uitermate sceptisch was ten aanzien van het lichtbollenfenomeen. Ik moest en zou er een verklaring voor vinden!

Voor Lennie moet het behoorlijk frustrerend geweest zijn, dat telkens wanneer ze me foto’s toonde, ik een rationele verklaring trachtte te zoeken, en daarmee afbreuk deed aan haar enthousiasme. Mijn scepticisme en drang naar het verklaren van het fenomeen, werd echter gelogenstraft door het feit dat ook ikzelf lichtbollen op foto’s ging krijgen, en ik zeker gezien de condities waaronder de foto’s gemaakt werden, niet langer aan het fenomeen voorbij kon gaan. Een voor ons totaal nieuw en onbekend verschijnsel.

 

Internationaal

 

Aangezien het een redelijk onbekend fenomeen betreft, was het moeilijk, het te delen met anderen. Een surftocht op Internet echter, leerde, dat er op internationaal niveau, meerdere mensen doende zijn met het fenomeen, en onderhoud ik inmiddels een aantal jaren dagelijks contacten met mensen van over de hele wereld, die foto’s en theorieën, alsmede andere opmerkelijke feiten, het lichtbollen verschijnsel aangaande, met elkaar uitwisselen.  Hoewel het fenomeen, als zodanig,  betrekkelijk jong lijkt te zijn, zijn er diverse aanwijzingen, dat ook in voorgaande eeuwen het lichtbollenverschijnsel bekend is geweest. Met name in sagen en legenden, worden regelmatig verwijzingen gegeven naar lichtmanifestaties, in de vorm van “witte wieven” en “dwaallichten”, niet alleen in ons land, maar ook ver daarbuiten. De tot nog toe oudst bekende foto van een lichtbol, stamt uit 1896, toen de fotografie nog in de kinderschoenen stond. Het betreft een opname van een man, die genomen is met het meest primitieve fototoestel dat ooit bestaan heeft: De Camera Obscura (Lett.: donkere kamer) Een doos of kistje, waarin slechts een klein gaatje zat, en aan de tegenoverliggende “wand” de film werd bevestigd. Pas later kwam men op het idee er een lens in te plaatsen om scherpte en lichtsterkte van het apparaat te verbeteren.

 

Een zich ontwikkelend fenomeen

 

Waren de lichtbollen aanvankelijk ronde, onverklaarbare vormen op foto’s, tegenwoordig laten ze zich vastleggen in de meest uiteenlopende patronen.

Binnen de bollen valt inmiddels een structuur waar te nemen, die kan variëren van circulaire afbeeldingen, een bol opgebouwd uit diverse ringen, alsmede een meer radiale weergave, en alles wat zich  daartussen bevindt.

Opmerkelijk is ook, dat bepaalde lichtbol fotografen, hun begeleidende lichtbollen vastleggen. Regelmatig verschijnen lichtbollen van dezelfde kleur, of vormgeving op hun foto’s, ongeacht met welke camera ze gemaakt zijn, en onder welke weersomstandigheden, of andere condities, die een bepaalde vorm zouden kunnen rechtvaardigen. Ook worden deze begeleidende lichtbollen vastgelegd op verschillende locaties, en tonen ze zich eveneens op foto’s, bijvoorbeeld in de vakantie genomen, wanneer de persoon in kwestie soms duizenden kilometers van huis verwijderd is. Blijkbaar zijn de lichtbollen in staat mee te reizen, dan wel in staat ruimte en tijd te negeren.

 

Een heel ander type lichtmanifestaties is dat van de wegschietende lichtbollen, “shooters” genaamd in het Engels. Deze kenmerken zich door de langgerekte vorm, die er als een soort staart van de lichtbol uitziet, en vaak een veelkleurig voorkomen heeft. De lengte van deze “shooters” kan variëren van behoorlijk kort, tot zeer lang.

Behalve in veelkleurige variaties, komen ze ook voor in enkelvoudige kleuren. De “shooters” lijken doorgaans van beneden naar boven te “schieten” maar kunnen ook een horizontale bewegingsrichting hebben.

 

Weer een  ander facet van het lichtbollenfenomeen zijn de patronen die veelal aan een soort mist, of plasma achtige substantie doen denken. Er wordt wel verondersteld, dat de lichtbollen zich vanuit een dergelijke plasma nevel opbouwen tot de lichtbollen zoals we die in hun basis vorm kennen. Binnen deze plasmavormen zijn doorgaans ook heel mooie patronen te zien, die soms grote gelijkenis vertonen met dieren, planten of mensen, waardoor het vermoeden bestaat dat er op zijn minst enige connectie is met de, voor velen, ongeziene wereld van de Deva’s. De boomgeesten, natuurwezens, elven, kabouters enzovoorts.

 

Het lichtbollenfenomeen blijkt geenszins een statisch fenomeen te zijn, maar is constant in beweging. Opvallend is, dat de veranderingen zich op mondiale schaal manifesteren. Er is een periode geweest, waarin blauwe lichtbollen centraal stonden, gevolgd door groene. Er was ook een periode waarin hartvormige lichtverschijnselen werden vastgelegd. Blijkbaar wordt het scenario bepaald door datgene, dat de bron is van de lichtbollen. Ogenschijnlijk vindt er een ontwikkeling plaats binnen het lichtbollen fenomeen. Momenteel, ten tijde van het schrijven van dit artikel, hebben we te maken met lichtverschijnselen die zich als overwegend horizontale, maar ook als verticale afbeeldingen laten waarnemen, in de vorm van strepen.

 

Oorsprong

 

Wat veroorzaakt de lichtbollen, en waar komen ze vandaan?

Deze vraag heb ik me vaak gesteld, en blijf ik me vooralsnog stellen.

In Amerika zijn er diverse groepen, die de lichtbollen toeschrijven aan geesten van overleden personen, of dieren. Men fotografeert vaak, uitsluitend, op kerkhoven, en hanteert erg strakke regelgevingen.

 

Juist door die strakke regelgevingen, wordt verzuimd ook de ongekende terreinen te onderzoeken en uit te proberen of de lichtbollen wellicht toch anders reageren dan wij denken. De groep waar ik deelnemer van ben, treedt het fenomeen “open minded” tegemoet, en daardoor vaak met zeer wonderlijke resultaten.

 

De lichtbollen zoals Lennie en ik ze fotograferen, zijn in onze beleving bewustzijnsvormen uit andere dimensies. Een  Intuïtieve benadering, maar daarom niet minder geldend. Tevens blijkt dat er met lichtbollen op telepathische wijze te communiceren valt. Ze reageren op vragen die je in gedachten stelt. Bijvoorbeeld laten ze zich fotograferen op plaatsen waar je om gevraagd hebt, en tevens kunnen ze zich op verzoek verplaatsen. Mede om die reden, gaan we er van uit, behalve met geesten van overleden personen of dieren te maken te hebben, dat de oorsprong van de lichtbollen tevens gezocht moet worden in het Devarijk.

 

Fotograaf

 

Een opmerkelijk gegeven is ook, dat wanneer ik er op uittrek om lichtbolfoto’s te maken, ze zich in grote getale laten vastleggen. Dit in tegenstelling tot foto’s die ik beroepsmatig maak. Daarop heeft zich nog nooit één lichtbol laten zien. Blijkbaar houden ze er rekening mee, dat het verschijnen van lichtbollen op groepsfoto’s etc. niet bepaald gewenst is. Het feit dat lichtbollen me in mijn werk niet storen, intrigeert me natuurlijk in hoge mate.

 

Op foto’s van klanten zie ik bijna nooit lichtbollen, maar wat opmerkelijk is, dat wanneer ik ze wél aantref, het doorgaans bij vrolijke gebeurtenissen is, zoals concerten, feesten en toneelstukken. Ook zijn ze wel te zien bij kinderen en dieren.

 

Dit laatste, wat ik dan op mijn werk zo af en toe aantref, is overigens een bekend verschijnsel onder lichtbol liefhebbers. Internationaal zijn we het er allemaal over eens: lichtbollen houden van plezierige, vrolijke situaties, en worden blijkbaar door kinderen en dieren aangetrokken.

 

Lichtbolgeluiden

 

Tijdens onze vakantie in de zomer van 2002, verbleven wij op de Hongaarse Puzta. Op het terrein aldaar bevond zich een schaalmodel van de grote piramide te Gizeh, keurig noord-zuid gericht. Wij hebben daar natuurlijk ook gefotografeerd, en verschenen de lichtbollen ook daar in grote aantallen. Later onderzoek met de wichelroede wees uit dat er zich een heel krachtig Leycentrum in de piramide bevond. Niet exact in het midden, maar iets er naast.

Eerder hadden we reeds in graancirkels heel wonderlijke geluiden opgenomen, en hebben we een poging gedaan op deze krachtplaats in de piramide eveneens geluiden op te nemen. Onze verbazing was groot, toen we de geluiden ook nu weer langzaam aan hoorden aanzwellen tot een fors volume om dan abrubt weer af te breken. Dit patroon herhaalde zich vele malen. Van de 2,5 uur opnamen, hebben we later de bandruis weggeknipt, en hebben ruim 80 minuten lichtbollen geluid overgehouden. Of het lichtbolgeluiden zijn, laat zich op zich niet vaststellen, het kan natuurlijk ook de energie van die plaats zijn, waardoor lichtbollen zich aangetrokken voelen, maar het beestje moet nu eenmaal een naam hebben. We maakten de opnamen met een memorecorder en externe microfoon. Dit jaar gaan we weer naar diezelfde plek,  nu uitgerust met geavanceerdere, digitale geluidsapparatuur, om onze experimenten aldaar te herhalen en liefst uit te breiden.

 

Waarschuwende lichtbollen

 

Vrienden van ons uit Amerika, reden enige tijd geleden over een donkere weg zonder straatverlichting, en regende het enorm hard. Dit echtpaar trekt er dan vaak op uit om lichtbollen te fotograferen, omdat deze orbs, zoals ze in het Engels genoemd worden, zich ook door water, in dit geval regen, aangetrokken voelen. Al rijdende en fotograferende in het donker, verwacht je dan strepen van de regendruppels op de foto, omdat de auto rijdt. Los van die strepen, legden ze ook lichtbollen vast in een perfect ronde vorm. Deze reisden dus blijkbaar met hen mee. Door het slechte weer, waren ze hun favoriete meer voorbij gereden waar ze lichtbollen wilden fotograferen. Keren kon pas 6 mijl verderop, en de lichtbollen bewogen zich heen en weer voor de auto. Na korte tijd deden de koplampen het niet meer, en besloten onze vrienden dan toch maar ter plekke te keren, om terug naar huis te gaan. Nadat ze gekeerd waren deden de koplampen het weer. Het was overigens op een plek waar ook wel UFO’s waargenomen werden. Wichelaars als onze vrienden zijn, hebben ze dit natuurlijk met de wichelroede nagetrokken, en kregen ze “water op de weg”.

Door de hevige regenval had er een overstroming plaatsgevonden, en was er een gedeelte van de onverlichte weg beschadigd, hetgeen de volgende dag bleek. De lichtbollen hadden hen blijkbaar gewaarschuwd.

 

Geen rationele verklaring

 

Het is mensen natuurlijk eigen om verklaringen te zoeken voor fenomenen, en sommigen gaan daar heel ver in, met name sceptici. Zelf heb ik ook altijd een verklaring trachten te zoeken voor onverklaarbare zaken. Een wetenschappelijk standpunt is, dat voor alles een verklaring te vinden is. Zo denken we heel veel kennis van het universum te hebben, maar weten we er in feite nog maar bitter weinig van af. Onze kennis gaat niet verder dan datgene dat we met bijvoorbeeld de Hubble telescoop hebben kunnen waarnemen. Tot die tijd vertroebelde de dampkring ons zicht op het heelal. Mogelijk zijn graancirkels, UFO’s en lichtbollen heel goed verklaarbaar, maar vermoed ik, dat het in heel andere dimensies gezocht moet worden, dan onze huidige derde dimensie.

Wereldwijd gezien is het maar een handje vol mensen dat lichtbollen fotografeert en/of ziet, maar worden dat er steeds meer. Wellicht een aanduiding dat we ons trillingsgetal en bewustzijn verhogen, en langzaam maar  zeker, op weg zijn naar de vijfde dimensie.

 

Eerder gepubliceerd in “Spiegelbeeld”

September 2003

 

                                                                         Reacties: ed.vos@hetnet.nl
                                                                                       Lichtbol website: www.dutchlightorbs.nl

 

 

 

 

 


Home

 

reacties: ed.vos@hetnet.nl

© Ed Vos